تنها

فلک هر زمان دفتری وا کند

                  غم تازه ای را آشکار کند

          دو کس را ببیند هم آوای هم

که از بی کسی گشته اند یار هم

                    چنان دورشان افکند از دگر

که دگر هرگز نبینند روی هم

          همی از دورنگیت دارم فغان

               بنازم به انصافت ای آسمان