هنگامی که مردم مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدانند که سیاه

                                                                                              بخت بودم...

دستانم را بیرون تابوت بگذارید تا همه بدانند با خودم هیچ

                                                                                نبردم...

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار او

                                                                      بودم...

تکه یخی بر سر مزارم بگذارید تابا اولین تابش آفتاب بجای مادرم بر سر مزارم

                                                                                                                گریه کند...